Mostrando entradas con la etiqueta Necropsia. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Necropsia. Mostrar todas las entradas

domingo, 5 de junio de 2022

Necropsia A necropsia é o estudo feito a un cadáver coa finalidade de descubrir os seus cambios morfolóxicos (lesións), que a súa vez nos permitirá coñecer a causa da súa morte ou da súa enfermidade. Nese procedimento podemos analizar tanto a parte externa como a interna. Para a realización da necropsia, necesítase os seguintes utensilios: 1-Bisturí 2-Pinzas 3-Tesoiras 4-Bandeixa 5-Luvas de látex Para iniciar la necropsia, debemos empezar co exame externo. Comenzaremos identificando os órganos externos da troita
1-Boca 5-Liña media 9-Aleta anal/ano 2-Ollo 6-Aleta adiposa 10-Aleta pélvica 3-Opéculo 7-Alerta caudal 11-Aleta pectorial 4-Aleta dorsal 8-Pedúnculo A seguir, iniciaremos o exame dos órganos internos: Empezamos cortando dende o ano ata a rexión cefálica co bisturí ou coa tesoira. Ao abrir a troita, podemos observar o tubo dixestivo (fígado,estómago, bazo,intestino), a vexiga e os riles.
1-Estómago 2-Fígado 3-Vexiga natatoria 4-Intestino 5-Bazo En seguida podemos observar máis de preto os órganos:
1-Ollos 2-Bránquias 3-Vexiga natatoria 4-Intestino 5-Corazón 6-Cerebro 7-Bazo 8-Fígado 9-Ril 10-Estómago

viernes, 3 de junio de 2022

Necropsia de una trucha.

 NECROPSIA DE UNA TRUCHA


El objetivo de la necropsia es realizar un examen completo del cadáver de un animal para establecer las circunstancias en que ocurrió la muerte y la manera como se produjo.

1. Herramientas

2. Examen externo

3. Examen interno

4. El frotis sanguíneo.

1.HERRAMIENTAS

Para poder llevar a cabo el trabajo, necesitamos varias herramientas:









Papel para no ensuciar y no contaminar la zona de trabajo.










Bandeja para transportar la trucha de un lugar de trabajo a otro.










Bisturi










Pinzas








Tijeras










Guantes










Jeringa










Portaobjetos









Tintas










Microscopio


2. EXAMEN EXTERNO


Ahora que ya disponemos de todos los materiales necesarios iniciamos la necropsia realizando un examen externo de la trucha identificando sus órganos externos:



3. EXAMEN INTERNO

Pasamos a identificar ahora los órganos internos, realizando el proceso para identificar los órganos internos:

- 1. En primer lugar le practicaremos una incisión desde la mandíbula hasta el ano apartando la pared abdominal.




- 2. Una vez seccionada pasamos a revisar las cavidades internas y empezamos a extraer los órganos con mucho cuidado utilizando para ello las tijeras, el bisturí y las pinzas.

Todos los órganos hay que sacarlos con cuidado, pero prestaremos más atención con la vejiga natatoria, dado que es muy frágil.

- 3. Pasamos a identificar uno por uno los órganos de la trucha:







4. Frotis sanguíneo


Esta prueba consiste en extraerle una muestra de sangre a la trucha para poder examinarla en el microscopio 

Una vez extraída la sangre procedemos a poner una gota de sangre de la jeringuilla al portaobjetos.



Procedemos a hacer la tinción, dejando secar un rato. Se somete a continuación a sumergirlo en cada uno de los líquidos cinco veces, lo aclaramos con agua y esperamos a que seque.
Ya estamos listos para poder observar el resultado en el microscopio



Por último comentar que esta prueba se puede realizar en cualquier momento durante la necropsia de la trucha.

Necropsia a unha sardiña e frotis sanguíneo

   NECROPSIA SARDIÑA

 Que é unha necropsia?

Unha necropsia é un exame completo, ordenado e sistemático dun cadáver dun animal co fin de determinar a morte ou enfermidade a través de cambios morfolóxicos en órganos e tecidos.


Neste caso a necropsia será a unha sardiña.


Material:

  • Luvas

  • Pinzas(redondeadas e puntiagudas)

  • Tesoiras

  • Bisturí

Como se realiza?

  1. O peixe, colocado sobre o lado dereito. Observamos partes visibles na parte exterior, como os ollos, as escamas, a boca, etc.


  1.  Collemos o bisturí e realizamos unha incisión dende a saída do canal anal ata a mandíbula pola liña media da sardiña.Despois realizaremos un corte curvo unindo o ano e a mandíbula para poder quitar a parede abdominar lateral.

  2. Examinamos o animal e os seus órganos nas cavidades abdominal, cranial e pericárdica. Coa axuda dunhas pinzas redondeadas e outras puntiagudas, unhas tesoiras e o bisturí, comezaremos a extraer os órganos.

  3. Observamos e identificamos os órganos que extrouxemos.


1. Non está moi claro, pero creemos que é o bazo

2. Cerebro

3. Vexiga natatoria sen aire

4. Ollo

5. Corazón

6. Branquia

7. Ovarios

8. Intestino




FROTIS SANGUÍNEO

En peixes que acaban de morrer, é posible extraerlles sangue da vea caudal(vaso sanguíneo que pasa en paralelo á columna)debaixo da liña lateral.


Material:

  • Xeringa                              

  • Agulla

  • 2 portaobxetos

Procedemento:


  1. Para extraer o sangue, cravamos a agulla un pouco por debaixo da liña lateral.

  2. Seguidamente, colocamos unha gota do sangue cara a un extremo do portaobxetos, e con axuda de outro portobxetos,colocado un pouco antes do sangue, movese o porta cara atrás ata tocar a gota de sangue deixando que se extenda polo lado máis pequeno do segundo porta. Cando vexamos que está o suficientemente estendido, extendemos a gota polo porta no que esta está apoiada.

  3. Unha vez que o frotis está feito, debemos tinguilo, xa que doutra forma non veremos as células exceptuando os globulos vermellos.

  4. Para isto, meteremos o porta co frotis cinco veces en cada un dos líquidos do kit de tinguidura rápida seguindo esta orde: Azul claro, rosa, morado/azul escuro.

  5. Poñemos un cubreobxetos, deixamos secar e xa estaría listo para o seu uso.

Estas son algunhas imaxes do visto no microscopio comparando o sangue da sardiña e o sangue dun gato:


Sardiña:


O círculo azul oscuro són un conxunto de glóbulos vermellos(os cales teñen núcleo), e o

círculo vermello ten no seu interior un glóbulo branco.


Gato:


O círculo vermello é un glóbulo branco, o circulo azul é un conxunto de glóbulos vermellos(sen núcleo) e o azul escuro representa a un conxunto de plaquetas.