Caso 9 (ovella)

Falaremos dunha ovella que provén dunha granxa na que os animais teñen mortes esporádicas e diarrea crónica nun 2% dos individuos. Os animais non responderon ao tratamento. Decidiuse realizar unha necropsia a unha das ovellas mortas. Nesta encontráronse varias patoloxías no aparello dixestivo

¿Que datos nos permitiron facer a nosa investigación?

Facendo unha visión xeral atopámonos co seguinte:

-animáis dunha granxa con diarrea crónica.

-dúas ovellas mortas en distintos estados:

   -rigor mortis

  -estado de descomposición

-distensión abdominal, delgadez extrema

-pouca graxa, músculos  atrofiados

-líquido na cavidade torácica

-conxestión dos vasos mesentéricos

-linfonodos aumentados de tamaño 

Dentro do tubo dixestivo atopamos o seguinte:

-mucosa intestinal engrosada

-hepatomegalia

-conductos  biliares engrosados e con platihelmintos(tipo trematodo)

¿Cómo sabemos de que son as mostras?

Chegamos á conclusión de que as mostras que se nos ofrecían eran de intestino delgado xa que presentan as seguintes partes propias deste;
Localizamos no centro da mostra a mucosa e a capa muscular, e unha delgada serosa no interior. Se facemos un aumento atopamos a submucosa e as vellosidades intestinais.

Situámonos na parede intestinal, dende fóra cara dentro vemos a serosa, capas musculares externa e interna, submucosa e mucosa.

Tipos de tincións que temos.

Pax e hematoxiliana  

-Empléase para detectar polisacáridos, glucóxeno ou mucopolisacáridos. Tamén é unha boa tinción para membranas basales e cartilaxe.

Os resultados:

-glúcidos:rosa intenso/fucsia

-núcleos:azul escuro(soamente se tiñe a cromatina)

Ziehl neelsen:

Permite a identificación de bacilos acido-alcohol resistentes (BAAR), polo tanto permite un diagnóstico rápido de infeccións por microbacterias (organismos máis destacables das (BAAR)

As microbacterias son microorganismos, non todos son patóxenos. Pertencen á

orde dos Actinomycetales, presentan unha morfoloxía cocoide e bacilar. Identificáronse máis de 100 especies diferentes. Son bacilos de dificil tinción, úsase a técnica Ziehl Neelsen porque os bacilos unha vez tinguidos non se poden decolorar.

As microbacterias atípicas ou ambientáis poden atoparse na auga,no solo ou en productos animais.

Resultados 

BAAR:vermello

Patoloxías atopadas

En la tinción Ziehl Neelsen encontrouse unha patoloxía, probablemente un microorganismo ó redor das placas de pleyer. estas son zonas de texido linfoide, que é un mecanismo normal de defensa, que están especializadas en captar antíxenos para dalos a coñecer a ese texido linfoide.

Hipótese e comprobación:

1º Hipótese.

A ovella ten un parásito apicomplexo denominado Cryptosporidium Parvum. Trátase dun parásito protozoario que causa infección entérica en diversas especies animais.

1ºFoto, Cryptosporidium Parvum

2ºFoto, intestino da ovella isnpeccionada

Cryptosporidium Parvum

No caso das ovellas, causa diarrea de leve a severa, dor abdominal, pérdida de peso e eventualmente a morte. Estos síntomas son compatibles cos da ovella á que se lle realizou a necropsia.

Non existen tratamentos efectivos contra este parásito, o que explica que a ovella non respondese ao tratamento.

Este parásito transmítese por vía fecal-oral e pode contaminar a auga e alimentos.

Para facer unha comprobación desta hipótese poderíanse tomar mostras fecais e realizar un diagnóstico microscópico e unha PCR

2º Hipótese

A ovella pode paceder colangitis biliar, que é unha infección dos conductos biliares(tubos que transportan a bilis dende o fígado ata a vesícula biliar, e os intestinos )

A bile é un líquido producido polo fígado que axuda a dixerir os alimentos. Esta, diagnosticase pola elevación dos índices de colestasis (é un problema do fígado fai máis lenta ou deyén a circulación da bile)

• Dor na parte superior dereita do abdomen
• Hinchazón do bazo
• Dor nos osos e nos músculos
• Hinchazón de pes e tobillos
• Acumulación de líquido no abdomen
• Color amarillento en la piel y en los ojos
• Osos débiles y frágiles (osteoporosis), o que pode producir fracturas
• Colesterol alto
• Diarrea, que pode incluír feces liquidas
• Pérdida de peso

 3º Hipótese

Outra hipótese é que a nosa ovella teña paratuberculose. Esta é unha das enfermidades máis fáciles e comúns de diagnosticar mediante as tincións feitas con Ziehl Neelsen. Esta tinción utilízase para detectar micobacterias e as da paratuberculose pertencen a este grupo. É unha enfermidade moi común entre rumiantes.

A paratuberculose é unha enfermidade infecciosa crónica que se detecta nas ovellas mediante a presencia da Mycobacterium avium subespecie paratuberculosis no intestino delgado, especificamente adoitan aparecer ao redor das placas de pleyer. Esta bacteria ten unha grande resistencia, o que fai aínda máis difícil a súa eliminación.

Os principais síntomas e lesións que teñen os animais infectados coinciden cos que padece a nosa ovella: diarrea, heces soltas, pérdida de peso, engrosamiento da mucosa intestinal no íleon terminal, nódulos linfáticos mesentéricos aumentados de tamaño, engrosamento dos vasos linfáticos mesentéricos, atrofia muscular.

Ademais nunha comparación entre a mostra tinguida con Ziehl Neelsen da nosa ovella e unha dunha ovella cun caso confirmado de paratuberculose poden verse as grandes similitudes

Imaxes 1.3( ovella inspeccionada)

Imaxes 2.4 (ovella con tuberculosis)

As fontes comúns polas que as ovellas poden infectarse son as seguintes: mediante a inxestión de alimentos e auga contaminada con material fecal, leite ou calostro contaminado.Os individuos pequenos poden infectarse polo contacto con ubres contaminadas con heces de animales infectados. Aínda que en menor medida tamén existen casos de transmisión no útero.

Comprobación:

No caso de que esta oveña teña paratuberculose máis dos individuos da granxa tamén padecerán a enfermidade. Polo tanto podemos facer probas a estos individuos para chegar a unha conclusión. Poderían realizarse PCRs en mostras fecais e test ELISA para comprobar a veracidade da hipótese.

Conclusión:

A hipótese máis probable sería a paratuberculose, pois explica a maioría dos síntomas e ao observarse no microscopio aparecen parasitos similares, pero non se pode descartar que tamén padeza outras enfermidades.

Webgrafía:

https://revistasanitariadeinvestigacion.com/deteccion-del-genero-mycobacterium-con-tincion-diferencial-de-ziehl-neelsen/#:~:text=La%20tinci%C3%B3n%20de%20Ziehl%20Neelsen,(TBC)%20y%20la%20lepra. http://mmegias.webs.uvigo.es/6-tecnicas/protocolos/p-tincion-pas-h.php http://www.scielo.org.mx/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S2007-https://es.wikipedia.org/wiki/Cryptosporidium 11242018000300420 https://www.oviespana.com/Articulos/310672-Deteccion-y-diagnostico-de-la-paratuberculosis-en-los-rebanos-de-ovejas.html https://www.sag.gob.cl/sites/default/files/f_tecnica_paratub_ov_capr_mz-2016.pdf#:~:text=En%20ovinos%2C%20la%20enfermedad%20es,los%20animales%20con%20la%20enfermedad.