INTRODUCCIÓN
A necropsia é o exame completo, ordenado e sistemático do cadáver dun animal ( unha troita) có fin de determinar cambios morfolóxicos en órganos e tecidos (lesións) que nos permitan coñecer a causa da morte ou da enfermidade.
Coa técnica da necropsia lévase a cabo dous tipos de exames:
- Exame externo: no que investigaremos se a nosa troita presenta lesións externamente e para iso precisamos coñecer as suas partes.
- Exame interno: no que coñeceremos os distintos órganos e aparatos da troita, así como tamén investigaremos se presenta lesións nalgún dos seus órganos.
Unha vez realizado o exame externo e xa coñecidas as partes da troita, vamos levar a cabo o exame interno.
Para realizalo empregaremos os seguintes materiais:
- Recipiente - Pinza
- Bisturí - Luvas
- Tixeiras - Troita
METODOLOXÍA DO EXAME INTERNO:
1º. Procedemos a abrir a troita e para iso necesitaremos as tixeiras. Para abrila faremolo polo ano en liña recta hata chegar ata a barbilla, baixo o opérculo.
2º. Unha vez aberta a troita, comenzaremos a extraer os distintos aparatos, coa axuda das tixeiras, o bisturí e a pinza. O primeiro que extraeremos será o aparato dixestivo, que está formado por: cegos pilóricos, estómago, esófago, vesícula biliar, gónadas, bazo e o fígado.
3º. Xa extraído o aparato dixestivo seguimos có aparato circulatorio, que o órgano que o compón é o corazón. O órgano do corazón está formado por: aurícula, ventrículo e seno venoso. Está situado na cavidade pericárdica.
4º. O seguinte que extraeríamos sería a vexiga natatoria, que se atopa entre o aparato dixestivo e os riles, extendendose ao longo de toda a cavidade abdominal. Trátase dun órgano hidrostático que almacena aire rico en osíxeno e cuxa función principal consiste en regular a capacidade de flotación do peixe.
5º. Seguidamente extraeremos coa axuda dun bisturí, un órgano que pertence o aparato excretor , que é o ril. Este órgano, extendido ao longo da parede dorsal do abdome, atopámolo entre a columna vertebral e a vexiga natatoria.
6º. Por último extraeremos o aparato nervioso, para iso coa axuda das tixeiras realizaremos unha incisión triangular na parte superior da cabeza. Unha vez feito eso, atopamos o cerebro, unha estructura que xace na cavidade do cráneo, a cal os protexe dos danos.
Imaxe do cerebro da troita.
FROTIS SANGUÍNEO:
O frotis sanguíneo realizamolo para poder ver o microscopio as células sanguíneas, neste caso da troita.
Para realizar o frotis sanguíneo necesitaremos o seguinte material:
- Luvas - Un troita
- Dous portaobxectos. - Unha xiringa de 1ml de capacidade cunha agulla fina.
En peixes que acaban de morrer é posible extraer sangue ao puncionar a vea caudal. A vea caudal atópase baixo a liña lateral. Para extraer o sangue cravamos a agulla uns milímetros por debaixo da liña lateral.
1º. Para levar a cabo o frotis, colocamos unha gota de sangue no extremo dun portaobxectos e estendémola coa axuda do outro portaobxectos.
2º. Unha vez feito o frotis, pasaremos a tingir o sangue. Para facelo debemos deixar ue seque a sangue e seguidamente somerxelo 5 veces en cada un dos líquidos de tinguidura rápida.
Primeiro no líquido azul claro, despois na tinguidura rosa e finalmente na tinguidura azul escura.
Unha vez realizado, aclarámola con auga da billa e cando este lista poderémola ver ao microscopio.
ANÁLISE DO FROTIS SANGUÍNEO:
Unha vez vistos ao microscopio, poderemos coñecer as células sanguíneas da nosa troita.
O resultado do noso frotis é este:
Nesta mostra vemos as células sanguíneas da nosa troita, os glóbulos vermellos. Presentan unha forma case rectangular e podemos observar que a diferenza das nosas células sanguíneas, as da troita si que presentan núcleo.
CONCLUSIÓN
O obxectivo desta práctica era por unha parte visualizar as células sanguíneas da nosa troita e por outra parte coñecer as partes externas da troita e os seus órganos e aparatos.
Ese era o obxectivo e conseguímolo!
No hay comentarios:
Publicar un comentario